Gość

Mechanizm wyparcia


» Artykuł z cyklu » Porady, wskazówki

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie stanowi i nie zastępuje porady medycznej.

Mechanizm wyparcia to pojęcie z dziedziny psychologii, wprowadzone przez Sigmunda Freuda, które odnosi się do obronnego procesu psychicznego polegającego na świadomym lub nieświadomym wykluczaniu zmysłowych lub psychicznych wrażeń, myśli, uczuć lub impulsów z naszej świadomości. Mechanizm ten jest często stosowany jako mechanizm obronny, który pomaga jednostkom uniknąć stresujących lub nieakceptowalnych myśli lub emocji, które mogłyby wywołać niepokój lub dyskomfort psychiczny.

Mechanizm wyparcia

Oto kilka kluczowych aspektów mechanizmu wyparcia:

  1. Niezgodność z jaźnią: Mechanizm wyparcia występuje, gdy pewne myśli, uczucia lub impulsy są niezgodne z jaźnią jednostki. Mogą to być treści, które są nieakceptowalne z moralnego, społecznego lub emocjonalnego punktu widzenia.

  2. Wykluczenie ze świadomości: W ramach mechanizmu wyparcia, jednostka próbuje wykluczyć te treści ze swojej świadomości. Mogą one pozostać w nieświadomości lub być przekształcone w mniej groźne dla psychiki formy.

  3. Unikanie niepokoju: Mechanizm wyparcia działa jako forma obrony przed niepokojem lub lękiem, który mógłby towarzyszyć świadomej świadomości nieakceptowalnych myśli lub uczuć.

  4. Przykład: Przykładem mechanizmu wyparcia może być osoba, która doświadczyła traumatycznego zdarzenia w dzieciństwie, ale nie jest w stanie przypomnieć sobie tego zdarzenia ani związanego z nim lęku. Te wspomnienia mogą być wyparte do nieświadomości, aby uniknąć cierpienia emocjonalnego.

  5. Skomplikowany mechanizm obronny: Wyparcie jest jednym z wielu mechanizmów obronnych, które ludzie używają do radzenia sobie ze stresem i nieakceptowalnymi myślami lub uczuciami. Inne mechanizmy obronne to np. projekcja (przypisywanie swoich myśli lub uczuć innym), racjonalizacja (szukanie racjonalnych uzasadnień dla swojego zachowania) czy sublimacja (przekształcanie nieakceptowalnych impulsów w bardziej społecznie akceptowalne działania).

Warto zaznaczyć, że mechanizm wyparcia może działać automatycznie i nieświadomie, co sprawia, że osoba nie jest świadoma tego, że stosuje ten mechanizm obronny. Terapia psychoanalityczna może pomóc w identyfikacji i zrozumieniu mechanizmów obronnych, w tym wyparcia, oraz w pracy nad nimi, jeśli są one przeszkodą w zdrowym funkcjonowaniu jednostki.

Projekcja to mechanizm obronny, który polega na przypisywaniu swoich własnych myśli, uczuć, pragnień lub cech innym ludziom, zamiast przyjąć je jako swoje własne. Osoba stosująca projekcję może być nieświadoma swoich własnych myśli lub uczuć i przejawiać je jako zachowanie lub cechy innych osób. To oznacza, że osoba projekująca może przekształcać swoje wewnętrzne konflikty lub emocje w obserwowane zachowanie innych, zamiast wyrażać je bezpośrednio.

Oto kilka kluczowych cech projekcji:

  1. Brak samoświadomości: Osoba stosująca projekcję zazwyczaj nie jest świadoma, że to, co przypisuje innym, ma swoje źródło w jej własnych myślach i uczuciach. Może uważać, że to inni są odpowiedzialni za określone zachowanie lub emocje.

  2. Unikanie odpowiedzialności: Projekcja może służyć jako mechanizm obronny, który pomaga unikać odpowiedzialności za własne myśli lub uczucia. Jest to sposób na zrzucenie winy na innych lub na uniknięcie konfrontacji z własnymi emocjami.

  3. Przykład: Przykładem projekcji może być osoba, która jest nieświadoma swojego gniewu lub zazdrości wobec kogoś, ale zamiast tego oskarża tę osobę o zazdrość lub złość. Innymi słowy, osoba projekująca może uważać, że to inny jest zazdrosny o nią, chociaż to właśnie ona sama ma te uczucia.

  4. Konsekwencje: Projekcja może prowadzić do napięć w relacjach interpersonalnych, ponieważ osoba projekująca może źle zrozumieć zachowanie innych i obarczać ich fałszywymi oskarżeniami. Może to również utrudnić zrozumienie i rozwiązanie własnych problemów emocjonalnych.

  5. Terapia: W terapii psychologicznej projekcja może być analizowana i rozumiana jako część procesu terapeutycznego. Pomaga to pacjentowi zwiększyć swoją samoświadomość i zrozumieć, że to, co widzi w innych, może być odbiciem własnych myśli i uczuć.

Projekcja to tylko jeden z wielu mechanizmów obronnych, które ludzie stosują w różnych sytuacjach. Jeśli jest on problematyczny lub przeszkadza w funkcjonowaniu, warto skonsultować się z terapeutą, który może pomóc w identyfikacji i zarządzaniu tym mechanizmem.

Racjonalizacja to mechanizm obronny, w ramach którego osoba stara się znajdować logiczne i uzasadnione wyjaśnienia lub usprawiedliwienia dla swojego zachowania, które w rzeczywistości mogą być irracjonalne, nieakceptowalne lub trudne do obrony moralnie lub społecznie. Jest to sposób na zmniejszenie niepokoju związanego z własnymi decyzjami lub działaniami, poprzez próbę przekonania siebie i innych, że dane zachowanie jest słuszne lub uzasadnione.

Oto kilka kluczowych cech racjonalizacji:

  1. Zachowanie defensywne: Racjonalizacja jest jednym z mechanizmów obronnych, które pomagają jednostkom unikać konfrontacji z nieakceptowalnymi myślami, uczuciami lub decyzjami.

  2. Szukanie uzasadnień: Osoba stosująca racjonalizację stara się znaleźć logiczne argumenty, które tłumaczą jej zachowanie lub decyzje. Te argumenty mogą być czasem jedynie pozorne, a celem jest przekonanie samego siebie lub innych o słuszności działań.

  3. Unikanie winy lub wstydu: Mechanizm ten może pomóc osobie uniknąć poczucia winy, wstydu lub lęku związanego z przyjęciem odpowiedzialności za swoje zachowanie.

  4. Przykład: Przykładem racjonalizacji może być osoba, która regularnie pali papierosy, mimo że wie, że jest to niezdrowe. Ta osoba może próbować przekonać siebie i innych, że papierosy pomagają jej stresować się lub że jest zbyt trudno rzucić palenie w obecnych okolicznościach życiowych.

  5. Konsekwencje: Racjonalizacja może prowadzić do utrwalania niezdrowych zachowań lub podejmowania nieodpowiedzialnych decyzji, ponieważ osoba jest przekonana, że są one uzasadnione logicznie. Jednak może również utrudniać rozwijanie zdrowego samoświadomości i zmiany na lepsze.

  6. Terapia: W terapii psychologicznej, terapeuci pomagają pacjentom rozumieć mechanizmy obronne, takie jak racjonalizacja, i pracować nad bardziej świadomym i odpowiedzialnym podejściem do swojego zachowania i emocji.

Warto zrozumieć, że racjonalizacja nie zawsze jest negatywna. Może to być użyteczne narzędzie do analizy i zrozumienia własnych działań. Jednak problem pojawia się, gdy racjonalizacja jest stosowana jako forma unikania odpowiedzialności za negatywne konsekwencje swojego zachowania lub decyzji.

Sublimacja to mechanizm obronny, który polega na przekształcaniu nieakceptowalnych lub nieświadomych impulsów, myśli lub uczuć w bardziej społecznie akceptowalne działania lub działalność twórczą. Jest to sposób na wyrażenie lub rozładowanie negatywnych lub kontrowersyjnych impulsów w sposób, który jest akceptowany przez społeczeństwo i nie powoduje konfliktów ani szkód.

Oto kilka kluczowych cech sublimacji:

  1. Przekształcanie energii: Sublimacja polega na przekształcaniu energii lub motywacji związanego z nieakceptowalnymi impulsami w konstruktywną lub kreatywną działalność. To oznacza, że osoba wykorzystuje tę energię w sposób produktywny, zamiast wyrażać ją destrukcyjnie.

  2. Redukcja niepokoju: Mechanizm ten pomaga w redukcji niepokoju lub lęku związanego z nieakceptowalnymi impulsami. Osoba może czuć się lepiej psychicznie, gdy przekształca te impulsy w coś pozytywnego.

  3. Działalność twórcza: Sublimacja często jest związana z działalnością twórczą, taką jak sztuka, literatura, muzyka czy sport. Osoba wykorzystuje swoją energię i emocje do tworzenia czegoś nowego i wartościowego.

  4. Przykład: Przykładem sublimacji może być osoba, która ma agresywne impulsy i skłonności, ale zamiast używać ich do przemocy, angażuje się w trening sportowy, gdzie może wykorzystać tę energię w pozytywny sposób.

  5. Konsekwencje: Sublimacja może być korzystna zarówno dla jednostki, jak i dla społeczeństwa, ponieważ pomaga w kanalizowaniu negatywnych impulsów w konstruktywny sposób. Jednak nie zawsze jest to możliwe lub skuteczne, a nieakceptowalne impulsy mogą nadal powodować trudności emocjonalne.

Sublimacja jest postrzegana jako jeden z bardziej adaptacyjnych mechanizmów obronnych, ponieważ umożliwia jednostce radzenie sobie z trudnymi emocjami w sposób, który jest społecznie akceptowalny i nie szkodzi jej ani innym. W literaturze psychologicznej i kulturowej sublimacja jest często postrzegana jako źródło twórczości i osiągnięć.

Kamil Kuszewski

mistrz bioenergoterapii

Telefon / WhatsApp: 48 732 283 884

Jestem mistrzem bioenergoterapii, doświadczonym uzdrowicielem terapeutą, mistykiem, podpowiadam o sposobach świadomego życia, ale przede wszystkim jestem człowiekiem, który poświęcił się życiowej pasji, jaką jest pomoc ludziom w odzyskaniu zdrowia i szczęścia. Ukazuję świat z nowej perspektywy, zachęcając do zmiany, zaczynając od własnego małego kawałka świata. - sprawdź działania uzdrawiające

Artykuły » Porady, wskazówkiSobota 16 września 2023

pokaż wszystkie artykuły »

strzałka do góry
Zadzwoń
Ładuję stronę ...